Naar Castellane in de Provençe

Home » Regio's » Provence-Alpes-Côte-d'Azur » 26 dagen Frankrijk Binnendoor » van Vias naar Castellane

Op dag 16 vertrokken we naar de Provençe.

We gaan naar Castellane om precies te zijn. Ik stapte met mijn nog slaperige hoofd de tent uit en maakte de beweging om mijn mountainbike te pakken en er op te stappen om brood te halen. Helaas... ik greep in het luchtledige. De fiets was weg! Gestolen! Foetsie!. De fiets van Marian stond er nog wel.

Bij de courier van de tentorganisatie werd nuchter gereageerd. "Dat gebeurt hier wel meer. Bespaart u zich de moeite om te zoeken want die is echt weg kreeg ik op mijn nuchtere maag te horen. Ik belde met de verzekeringsmaatschappij in Nederland en legde uit dat we vlak voor vertrek van de camping stonden. Het voldeed als ik een aangifte bij de tentorganisatie regelde. Gelukkig want een politierapport zou ons heel wat tijd gekost hebben.

We aten nu maar eerst iets op ons gemak en namen een extra sterke kop koffie. De auto werd ingeladen en dat ging lekker vlot. We hadden eigenlijk al om 9 uur weg willen rijden maar door het gedoe met de mountainbike werd het toch nog 1,5 uur later.

Ik melde het voorval nog even bij de receptie van de camping en kreeg daar ook nog een door de directie ondertekende verklaring. Men bood hun excuses aan en legden uit dat het helaas vaker voorkwam. La Carabasse is een grote camping met zijn voor en nadelen.

Nu de blik maar op ruige rotsen en wild water...

De route is ca 325 km en gaat naar Castellane in de Provençe. Omdat we nogal wat tijd verloren hadden kozen we voor een alternatief en stapten even van onze principes van Frankrijk Binnendoor af. Oorspronkelijk zouden we richting Aigues-Mortes gaan zoals we dat 3 dagen eerder ook gedaan hadden.

Nu gaan we echter via de N112 en de A9 (peage) naar Montpellier en daar namen we de N113 via Lunel en de D 572 door St.-Gilles naar Arles. Hier rij je aan de noordkant van de Camargue. Bij Arlès komen we op de N113/E80 en gaan bij afslag 12 (vlak voor de péage) naar St-Martin-de-Crau naar Salon-de-Provençe. over de N113. Niet echt een mooi stuk om te rijden maar op weg naar Castellane bijna onvermijdelijk.

Bij Pélisanne gaan we echter naar de D15 en hier wordt de omgeving ook al heuvelachtiger. We passeren plaatsjes als Lambesc, Rognes, en komen in Le-Puy-Sainte-Réparade. Daar gaan we via de N96 naar Peyrolles-en-Provence en uiteindelijk komen we hier op de adembenemende D952 die ons naar Castellane leidt.

We zijn inmiddels het mooie dal van de Durance gepasseerd en rijden richting de Verdon. Hier is de rivier een stuk minder grillige dan stroomopwaarts maar de omgeving is schitterend. We passeren de plaatsjes Vinon-sur-Verdon, Gréoux-les-Bains, Saint-Martin-de-Brômes en Allemagne-en-Provence. Alleen al de prachtige namen van de dorpjes laten je genieten van de omgeving. Maar de omgeving is werkelijk schitterend. We rijden, of liever gezegd we ' kronkelen' ons naar een fantastisch gebied.

De snelheid is hier laag omdat het gewoon niet anders kan maar daar hebben we geen moeite mee. We nemen rustig onze tijd om te genieten. Het is hier redelijk rustig en als er iemand langs wil dan gaan we gewoon aan de kant. Het is tenslotte vakantie nietwaar?

Inmiddels liggen Riez en Roumoules achter ons. We rijden nog steeds over de D952 en komen bij Moustiers-Sainte-Marie. Dit mooie dorpje ligt in een ravijn aan de voet van het diepblauwe Lac-de Sainte- Croix. Een prachtig stuwmeer met zandstrandjes waar volop gezwommen kan worden en in de Provençe een populaire bestemming is.

Een prachtige ervaring is het om hier met een waterfiets onder de brug door te trappen en de Verdon stroomopwaarts te bedwingen. Een machtige onderneming want als het zonnetje schijnt dan waan je je op een of ander tropisch eiland.

Uit de wanden kletteren watervalletjes naar beneden en het water is kraakhelder. De kleur is diep turqoise. Als je dit eenmaal gezien hebt vergeet je het nooit meer!

Het is een van de mooiste plekjes in Frankrijk, maar je kunt er alleen komen met een kano of waterfiets en in het seizoen erg druk.

Wij rijden hier echter door, we komen er nog wel, en gaan de wereldberoemde Gorges du Verdon in. Het is een van de ruigste natuurgebieden van Frankrijk. Op de smalle weg die door de canyon loopt kun je op diverse punten parkeren en genieten van onbeschrijflijke uitzichten terwijl de rivier ca 700 meter in de diepte ligt. Het Parc Naturel Régional du Verdon is maar liefst 180.000ha groot.

Bij La-Palud-Sur-Verdon kun je de D952 verlaten voor de Routes des Cretes. Aanbevelenswaardig om de Verdon en de woeste natuur in al haar pracht te aanschouwen. Hier kun je ook een ongeëvenaarde wandeling maken langs de oevers van de Verdon die op sommige plekken door grotten en tunnels gaat. De 14 km lange wandeling duurt zekeer 6 a 7 uur en zonder zaklamp, goede schoenen. conditie en moed is de missie gedoemd om te mislukken.

Met de auto willen wij nu echter snel naar de eindbestemming en blijven dus de D952 volgen. Rond 16:30 arriveren we bij Camp du Verdon vlak voor Castellane. Een mooie, grote en toch rustige camping.

We hebben ruim 6 uur over de 330 km gereden. Vooral het stuk na Salon-de-Provençe vergt veel tijd. Hieruit blijkt nogmaals dat Frankrijk Binnendoor machtig is maar dat je er wel de tijd voor moet nemen. Gemiddeld kwamen we vandaag dus niet boven de 55 km per uur!

Aan het begin van de avond wandelen we via een pad naar Castellane en slenteren even door het dorp. Het heeft een leuk plein met wat terrasjes maar we besluiten op de camping iets te gaan eten. Het restaurant is er goed en dat wilden we graag eens uitproberen.

We nemen een 4-gangen menu van ca 20 Euro en dat mocht er zijn. Vooraf Coquilles St-Jacques in bladerdeeg, voor Marian als hoofdgerecht een stevige moot zeewolf en ik koos voor malse gepeperde maigret de canard. Een kaasplankje en crème caramel na.

Bij dat alles een flesje Rosé Côte de Provençe en dat was prima. Alles bij elkaar wel veel maar heerlijk.

Buiten een lichtflits en gelijk een donderklap en de stroom valt weg. De kaarsen blijven gelukkig branden en de sfeer is heel gezellig in het restaurant. We blijven nog even wat nababbelen en rollen wat later lekker voldaan in onze slaapzakken.

Morgen is er weer een dag!