De indrukwekkende Gorges du Verdon

Home » Regio's » Provence=Alpes-Côte-d'Azur » 26 dagen Frankrijk Binnendoor » de Gorges du Verdon

Het schiet al op want dit is dag 20 van onze reis. Na de stevige wandeling van gisteren is het de bedoeling om met de auto de Gorges du Verdon te bezichtigen. We gaan vroeg weg en rijden vanuit Castellane richting Moustiers-Sainte-Marie. Dit heeft 2 voordelen:

• het is nog rustig
• je vertrekt met de zon in de rug en dat is voor foto's maken wel zo aangenaam

Als je de Verdon wilt zien moet je daar minimaal een dag voor uittrekken. Wij stoppen regelmatig en stappen uit om van de vergezichten te genieten. Omdat we vroeg vertrokken (08:30 uur) werden we niet opgejaagd door voortrazende fransen in hun auto's en konden we het rustig aan doen.

Je rijdt hier door een van de jongste natuurparken van Frankrijk. Het Parc Naturel Régional du Verdon heeft een oppervlakte van ca 180.000 ha. Het vormt de overgang tussen het departement Var en Alpes-de-Haute-Provençe. De rivier de Verdon is ongeveer 170 km lang en ontspringt in een van de ruigste gebieden van Frankrijk, de Mercantour. Uiteindelijk eindigt de Verdon in de Durance bij het plaatsje Vinon-sur-Verdon. In de rivier zijn 5 stuwmeren aangelegd waarvan Lac-de-Saint-Croix ongewtijfeld het mooiste is.

Op een gegeven moment splitst de D952 zich en gaan we links de D23B op. Deze loopt dood en eindigt op een grote parkeerplaats. Hier is ook de start van een wandelpad door de Canyon van de Verdon. Het wordt ook wel het Martelpad genoemd. Dat klinkt nogal ernstig maar het is vernoemd naar de fransman Eduard Alfred Martel die de eerste was die de Canyon op rivierhoogte ontdekte. Het pad maakt deel uit van de GR4 en is 14 km lang.

Je kunt hier goed uitgerust met stevige schoenen, een zaklamp en de nodige conditie en doorzettingsvermogen een machtige tocht maken door grotten, langs oevers en via aangelegde stalen trappen. In de tunnels is geen licht, dat maakt het extra spannend. Wij dalen hier het pad af richting de ingang bij de grot waar het Martelpad begint. Wellicht dat we hier een volgende keer nog eens aan beginnen. Bij de VVV in de regio zijn speciale boekjes te koop met de route en prachtige foto's. Onder normale omstandigheden duurt het ca 7 uur om het helemaal te volbrengen.

Een eenzame kanoër zet aan voor het vertrek. Het is hier prachtig. We klauteren weer omhoog en gaan met de auto naar La Palud waar we de smalle Route des Crètes nemen die langzaam als D 23 omhoog slingert. Er zijn diverse uitkijkpunten waar je een mooi uitzicht op de rivier hebt. Je komt hier langs de mooiste punten van de Canyon

Omdat het warm is is het niet zo helder. Jammer want anders kijk je op een groenblauwe rivier die diep onder je ligt. Ook staat er niet veel water in de rivier en dat ondanks het feit dat op vrijdag in Castellane de barrage bij Lac de Castillon wordt geopend om water te lozen en het raften mogelijk te maken.

Op enig moment bereiken we een hoogte van 1285 meter en ligt de Verdon ruim 700 meter onder ons. Indrukwekkend om te zien. Bergklimmers zijn hier aan het abseilen. Iets verder op de Route des Crètes moeten we door een tunnel. het wordt hier al drukker en niet alleen met auto's. De weg is geblokkeerd door een kudde chèvres de montagne die de schaduw van de tunnel hebben opgezocht. Het levert bijzondere plaatjes op en we laveren er de auto tussendoor.

Als we bij de D 952 aankomen gaan we richting Moustiers-Sainte-Marie. Op vrijdag is er een gezellige en drukke markt. We maken er niet veel van mee want het is er ontzettend druk en geen parkeerplaats. Het plaatsje ligt prachtig in een natuurlijk amfitheater boven de Verdon.

Hoog in het dorp ligt een kapel vanwaar je een machtig uitzicht hebt over het groenblauwe Lac-de-Saint-Croix. Hoog boven het dorp hangt een stalen ketting tussen de bergwanden met een vergulde ster dier in de middeleeuwen door een ridder werd opgehangen.

We besluiten om verder te gaan naar Aups. Bij Lac-de- St.- Croix stoppen we bij de brug over de Verdon en lopen naar het midden van de brug vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt. We twijfelen nog of we waterfietsen zullen huren om stroomopwaarts de Verdon op te gaan richting de Saint Martin watervallen. Daar is het schitterend, je waant je er op een tropisch eiland.

We kijken nog even naar een paar durfals die vanaf de rotsen bij de brug in het heldere water sprongen en rijden dan de brug over via de D 957 naar het lieflijke stadje Aups. Ver van de toeristenstromen is dit slaperige stadje een verademing. Oud, smalle straatjes, mooie doorkijkjes en leuke winkeltjes.

Alleen jammer dat de meeste winkeliers het slaperige provinciestadje tussen de middag wel heel letterlijk nemen. De meeste winkels zijn tussen 12:30 uur en 16:00 gesloten. Op zaterdag is er een gezellige markt in Aups (spreek uit Oops). Het stadje en de regio staan bekend om de regionale producten zoals:

• zwarte truffel
• olijfolie
• honing
• wijn

We drinken op het marktplein iets bij een van de café's en als de winkeltjes weer open gaan schaft Marian een slimme doek met een zonnenklep aan. We kopen er ook een voor onze dochter. We verlaten Aups via de D 557, een mooie weg waar we ons verbazen over de dieprode kleur van de aarde langs de weg. We gaan richting Draguignan waar we bij een Intermarché wat inkopen doen en even tanken. Draguignan is overigens een echt Provençaals stadje met een mooi marktplein waar de platanen voor de nodige schaduw zorgen.

Omdat we al vrij lang op pad zijn gaan we niet het centrum in maar gaan verder naar Castellane en kiezen op de kaart voor een gele weg, de D955. Een prima keuze want we rijden via de Gorges de Châteaudouble Een prachtige naam voor een heel mooie route die draait en slingert dat het een lust is. Volgens de borden moet hier ook een Hunebed liggen van 4 a 5000 jaar oud, La Pierre de la fée.

De weg is heel rustig (althans half juni toen wij er waren). Een groot deel loopt dwars door het militaire Camp de Canjuers en overal staan borden met Terraine Militaire, Polygone de Tire, defense d' entrer. Een indrukwekkende tekst, dus stappen we hier maar niet uit.

Vlak voor en na het plaatsje Comps - sur - Artuby wordt de weg heel schilderachtig. In het gehucht Jabron kruisen we de gelijknamige rivier die ongeveer 11 km verder bij de Clue de Carajau in de Verdon uitkomt (overigens een heel mooi punt te bereiken via de D952).

Wij passeren echter eerst na 6 km het tegen een heuvel aangeplakte dorpje Trigance met haar middeleeuwse kasteel dat boven het dorpje op de Jarbon uitkijkt. Hiervandaan kun je trouwens een paar mooie wandelingen maken over de Colle de Breis (GR 49) naar de Gorges du Verdon Rive Gauche . Ter hoogte van Pont de Soleils kruissen we de Verdon en komen weer op de D952 uit waar we richting Castellane rijden.

Rond 18:00 uur rijden we Camp du Verdon binnen en hebben er ruim 185 km opzitten en weer een te gekke dagtocht. Zoals gebruikelijk verwennen we ons zelf maar weer eens met een lekker 3 gangen menu maar nu zelf gemaakt:

• Salade meloen, tomaat en een verwarmd geitenkaasje
• Provençaals gemarineerde lamskoteletjes (zo van de slager)
• Een frans frambozen yoghurtje zo uit de supermarkt
• De wijn was een Rose uit de Provençe, lekker fris en demi sec

Morgen is het zaterdag en markt in Castellane.