Naar Vaison-la-Romaine bij de Mont-Ventoux

Home » Regio's » Provence=Alpes-Côte-d'Azur » 26 dagen Frankrijk Binnendoor » Vaison-la-Romaine

Op de 22e dag van onze tocht door Frankrijk zit het campingleven er op. Niet dat we daar iets tegen hebben, integendeel. De vrijheid en ruimte die je in het voorseizoen hebt is heerlijk. De mensen zijn vriendelijk en hebben nog alle tijd voor je. In de drukte van het hoogseizoen zal dit vaak anders zijn.

Na een ontbijt en een stevige kop koffie laden we de spullen in de auto en zetten de enige overgebleven fiets erop. We staan op het punt om Camp du Verdon in Castellane te verlaten.

We gaan nu in 3 dagen vanuit de Provençe naar Chablis in het noorden van de Bourgogne. De bedoeling is dat we het lekker rustig aan doen. Maximaal 300km per dag is de door ons gestelde limiet.

Tegen de avond willen we een leuk hotelletje hebben gevonden en de stadjes waar we verblijven willen we ook nog kunnen bezichtigen. De route was al in Nederland uitgestippeld : Castellane > Vaison-la-Romaine > Le-Puy-en-Velay > Moulins > Chablis> Nederland.

We verlaten om 09:30 uur Camp du Verdon en gaan linksaf de D952 op voor de ruim 40 km richting Lac-de-St.-Croix. Na een km of 20 komen we bij La Palud-sur-Verdon. Een dorpje met ca 300 inwoners maar op een van de mooiste plekken vande Gorges du Verdon. Hier kun je ook de 23km lange Route des Crêtes volgen die je naar prachtige uitzichtpunten van de Gorges brengt.

Een km of 20 verder duikt het blauwe Lac-de-St.-Croix op en kronkelen we langzaam omhoog om vervolgens neer te dalen in Moustiers-Sainte-Marie. Sommigen beweren dat dit een van de mooiste dorpjes van Frankrijk is. Het is in elk geval schilderachtig met de smalle straatjes. Het dorp staat bekend om het kunstige aardewerk ( La Faïence). Er zijn ruim 16 werkplaatsen en ruim 30 winkels waar je het aardewerk gemaakt kunt zien worden en uiteraard kopen.

We blijven de D952 volgen tot Riez, maar passeren eerst het lieflijke Roumoules. Het doet een beetje Italiaans aan. De omgeving is ongerept en lavendel, truffels en honing maken er de dienst uit. Riez wordt ook wel de "Capitale de la Lavande" genoemd. Overigens is er van eind november tot begin maart elke woensdag een truffelmarkt. Wellicht een reden om er nog eens in de winter naar toe te gaan?

We verlaten nu de D952 en gaan via de D11 en D6 naar Valensole. Hier is het lavandel, lavendel en lavendel. Het is een dorpje met 2500 inwoners en het ligt prachtig op een plateau. Draai het raam van je auto open en snuif de geuren van lavendel en tijm op.

De volgende grotere plaats is Oraison. We bereiken het via de D4 en komen nu in het dal van de Durance. Je kunt het een groot dorp noemen of een klein stadje in elk geval heeft het een leuk centrum met winkeltjes. We hebben er nu ongeveer 95 km opzitten.

We volgen nu de borden naar Forcalquir, maar eerst gaan we onder de autoroute A51 door en passeren de Durance. We komen door de dorpjes La Brillane en Niozelles. Via de N100 rijden we tenslotte naar Forcalquir.

Deze plaats ligt in het hart van de Haute Provençe en in de valleien en heuvels is het goed toeven. De streek is bekend om zijn "bories" . Dit zijn van stenen gestapelde hutten die door de herders worden gebruikt.

We moeten nu via de D950 naar Banon en blijven deze departementale weg volgen tot in Saint-Trinit. Het landschap is hier prachtig en in de verte kun je de Mont-Ventoux al zien liggen. We gaan nu opweg naar Sault.

Het is een mooi oud stadje dat midden in een prachtige vallei ligt. Lavendel is hier ook in overvloed aanwezig. In de verte zie je de kale top van de Mont Ventoux. De omgeving van Sault is zo mooi dat het onder de bescherming van UNESCO valt.

Aangezien we al ruim 150 km hebben afgelegd is het tijd voor een lunch. En daarvoor heeft Sault een uitgelezen pleintje in het centrum.

Om 13:00 uur is het al behoorlijk druk op Place du Marché maar we vinden nog een tafel voor 2 onder de bomen bij Hotel Restaurant "Le Louvre". Een wereldplek, graadje of 26, schaduw, gezellige mensen, en voortreffelijke salades.

We doen het rustig aan en gaan 1,5 uur later weer verder.

Wij wilden via de D164 naar de Mont-Ventoux. Maar halverwege Sault en le Chalet-Reynard werden we tegengehouden. De weg was afgezet. Op de D974, die naar de top van de Ventoux gaat, werd een autorally gehouden.

Juist op de zondag dat wij deze vreemde stenen klomp wilden bezoeken was de weg afgezet! Er zat een flinke omweg aan te komen want de enige weg richting Vaison-la-Romaine was terug naar Sault en vandaar via de D 942, D1 en D19 naar Flassan.

Achteraf gezien ook een prachtige tocht door het bos met prachtige uitzichten op de omgeving. Als we Flassan bereiken gaan we in het dorp richting Bédoin waar we de D19 en de D938 volgen naar het plaatsje Malaucène. Vooral het stuk over de de D19 is subliem, hoewel ik hier niet graag met een caravan of grote camper zou wllen rijden.

In het centrum van Malaucène kun je ook de D974 naar de Mont Ventoux nemen. Het lukt ons niet want in verband met de autorally is het centrum en de D974 afgezet. We besluiten door te rijden naar onze eindbestemming van deze dag, Vaison-la-Romaine.

Het is nog een kilometer of 10 naar Vaison en rond 16:00 uur parkeren we onze auto op de Place de l'abbé Sautel. Er ligt een hotel pal naast de unieke Romeinse opgravingen.

We boeken bij de receptie van "Hotel Le Théâtre Romain" een kamer met ontbijt voor 1 nacht. Na ons wat opgefrist te hebben lopen we even door het centrum op zoek naar een leuke eetgelegenheid voor de avond.

Auberge de la Bartavelle lijkt ons wel wat. Nu kunnen we met een gerust hart op onderzoek uit. We maken een lekkere wandeling en ontdekken de 2 gezichten van Vaison. Het Romaanse en het Middeleeuwse. Beiden gescheiden door de rivier de Ouvèze en de ruim 2000 jaar oude Romaanse brug.

's-Avonds laten we ons lekker verwennen in Auberge de la Bartavelle. Om 20:00 uur zat er 1 stel te eten (buitenlanders net als wij) . De patron trok echter een moeilijk gezicht toen wij om een tafeltje voor twee vroegen. Uiteindelijk creëerde hij een plekje voor ons. Een halfuur later stroomde de zaak vol en zaten we midden tussen de Fransen.

We hebben er een fabelachtige avond gehad. Het duurde lang voordat de gerechten op tafel kwamen maar dat had een speciale reden: Le patron was niet alleen chef in de keuken maar regelde de bediening helemaal alleen! Rond middernacht vertrokken we na een onvergetelijke avond met prima eten.

Dit was een dag om nooit te vergeten!