Entraygues-sur-La-Truère

Home » Regio's » Auvergne » 26 dagen Frankrijk Binnendoor » Saint-Amands-des-Cots

De 6e dag alweer en onze eerste nacht op camping Les Tours in Saint Amans des Cots was een natte. De hele nacht kletterde de regen op onze tent. Het was behoorlijk afgekoeld en zelfs koud. Wij zaten hier begin juni en de temperatuur was 's-morgens om een uur of negen teruggelopen naar ongeveer 13 graden. Brrrrr!.

Na de luxe van een mobilhome is het wel weer even wennen in een tent. Maar ook dat heeft zijn charmes en de tent is van alle gemakken voorzien. Keurig 2 persoonsbed en een koelkastje, een gascomfoor met 4 pitten en zelfs daaronder een kleine grill. Ruud ging op zijn mountainbike naar de winkel van de camping om wat brood te halen en een krant.

Het blijft in de ochtend koud en regenen maar rond het middag uur werd het droog. We besluiten om eens een stuk in de omgeving te gaan wandelen en lopen door het bos naar het meer.

Het Lac-de-La-Selves is een mooi meer. Het zit barstensvol vis, voornamelijk forel. Nadeel is dat het vrij steile oevers heeft die een wandeling langs het water nagenoeg onmogelijk maakt. Overigens kan bij de camping wel langs het water worden gewandeld. Onze tent ligt op een wereldplek met uitzicht over het meer. Decamping heeft overigens een fantastisch zwembad.

In de namiddag besluiten we om met de auto naar Entraygues-sur-Truyère te gaan. Vanaf de camping gaan we rechtsaf en volgen de borden naar Entraygues.

Het is een fascinerende rit van 16 km. Opvallend is het vele groen dat hier wel veel intenser is dan het groen elders. De weg is smal en bochtig. Rustig rijden is hier het credo. Als er al te opdringerige Franse Renaults, Citroëns of Peugeots op de bumper gaan zitten gaan we even aan de kant en zwaaien vriendelijk.

We passeren de wijngaarden boven Entraygues en dalen af naar het dorp. Daar parkeren we de auto langs de rivier de Lot. Entraygues-sur-Truyère ligt precies op het punt waar de riveren Le Lot en La Truyère in elkaar uitkomen.

We wandelen naar het punt waar beide rivieren samenkomen en als een snelle stroom verdergaan. Entraygues betekent trouwens zoiets als "tussen de wateren". Als je dit leuke dorp bezoekt begrijp je ook meteen waarom.

Heel lang geleden had men hier een eigen riviervloot met boten waarmee handel werd gedreven. Daarmee werd zelfs tot aan Bordeaux met steenkool en regionale produkten gevaren.

Het dorp heeft ook nog een kasteel en dat ligt op de punt waar de rivieren elkaar treffen. Wij lopen om het kasteel heen langs de Truyère. Het werd ooit tussen 1278 en 1290 gebouwd door een graaf van Rodez. Iets verderop komen we bij een oude watermolen die is omgebouwd tot generator. Vroeger voorzag deze het dorp van stroom.

Over stroom gesproken. Als we stroomopwaarts lopen kom je bij een een mooie oude middeleeuwse brug die in de 13e eeuw werd gebouwd.

Wandelend door de winkelstraatjes proef je nog steeds het oorspronkelijke karakter van dit dorp. Via de Rue Basse lopen we naar de Place de La Republique. In de café's rond dit pleintje kun je de wijn van Entraygues proeven. In de winkeltjes in de buurt kun je de wijn ook kopen. Wij doen dan ook hier onze inkopen voor de komende dagen.

Allereerst bemachtigen we een lekker stuk van de heerlijke Cantal kaas. Deze streekkaas wordt gemaakt van de melk van de bruine koeien die een groot deel van het jaar op de bloemrijke weiden grazen. De smaak van de kaas is apart. Marian proefde noten, ik de smaak en geur van lekker mals gras.

Bij een norse boucherie kochten we voor € 2,60 2 forse côte de porcs. Zo krijg je in Nederland de varkenskoteletten niet meer. We completeerden de boodschappen met sla, haricots verts en een fles Le Fel.

De terugtocht naar de camping ging via de D34 door de Gorges de La Truyère.