Pérouges, Rhône - Alpes, Ain

Een dorp van de sloop gered.

Een van de grootste verrassingen die wij tijdens onze reizen in Frankrijk zijn tegengekomen is het wonderschone dorpje Pérouges.

Dit dorp ligt in het département Ain en de regio Rhône-Alpes. Pérouges ligt ten oosten van de A6, de autoroute richting Lyon, en het ligt ten zuiden van het mooie vakantiegebied met de 1100 meren van Ain en het riviertje Dombes. Als je over de Route du Soleil naar het zuiden gaat is het de moeite waard om hier een omweg voor te maken want je zult versteld staan van de schoonheid van dit dorp.

Het is daadwerkelijk één van de mooiste dorpen van Frankrijk en dat is vooral te danken aan Edouard Herriot en Anthelme Thibaut. Zij richtten namelijk het Comité du Vieux Pérouges op dat uiteindelijk dit bijzondere dorp van de ondergang heeft gered. Herriot was ondermeer burgemeester van Lyon.

In de middeleeuwen was Pérouges een welvarend dorp mede dankzij de produktie van linnen. Ook de wijngaarden rond het dorp zorgden later voor inkomen en welvaart. Begin 20e eeuw kwam de klad er echter behoorlijk in. De aanleg van spoorwegen naar Lyon isoleerden het dorp en de wijngaarden werden door de gevreesde druifluis onbruikbaar.

Al snel was er van de rijke stad met honderden ambachtslieden niet veel meer over. Begin 1900 liep het aantal inwoners terug tot ongeveer 90. Zij begonnen leegstaande panden te slopen en toen kwam het moment dat Edouard Herriot met zijn vrienden ingreep.

Het gevolg is vandaag de dag gelukkig nog steeds te zien. Een prachtig middeleeuws dorp dat door 2 poorten toegangkelijk is. Het vormt regelmatig het decor voor films over de middeleeuwen en is in het seizoen een trekpleister van jewelste!

Wij kwamen in Pérouges terecht toen wij onderweg waren van Villar-les-Dombes naar de omgeving van de Mont Ventoux. Ik had al eens iets gehoord en gelezen over dit dorp en wilde er dan ook dolgraag foto's maken. De uitdaging is dan vooral om de foto's zo authentiek mogeljk te maken en het liefst zonder mensen. Nu is dat in een populair dorp vaak moeilijk maar de ervaring leert dat dit in de vroege ochtend meestal wel lukt.

Zo stond ik samen met Marian 's'-morgens al om 8 uur voor de poort. De auto parkeerden wij buiten het dorp op de parkeerplaats en via de prachtige Porte d'En - Haut liepen wij de geschiedenis in. De Église Ste-Marie-Madeleine stamt uit de 15e eeuw en heeft meer weg van een kasteel met kantelen en schietgaten. De omwalling loopt in deze bijzondere kerk door en binnenin werden wij aangenaam verrast door het licht dat door de hoge gebrandschilderde ramen naar binnen viel.

Na de kerk liepen wij de straat in die tegen de omwalling ligt je loopt dan helemaal rond tot je weer bij de kerk uitkomt. Het voordeel is dat je in Pérouges niet kunt verdwalen en het leukste is om gewoon door de straatjes te slenteren.

Dat slenteren kan overigens wel heel vermoeiend zijn als je geen makkelijke schoenen aan hebt. Alle straatjes zijn namelijk geplaveid met keitjes waarop het niet makkelijk loopt. Wij zijn praktisch alleen in het dorp en genieten volop van de rust en de schoonheid van de oude panden. Sommigen zijn stammen nog uit de 13e eeuw. In de mooie vakwerkhuizen vind je ook leuke winkeltjes, cafe's en een bakker. Wij liepen er langs terwijl in de vensterbank heerlijk versgebakken brood lag te geuren.

Als je bij de andere poort uitkomt, La Porte d'en Bas, dan kun je via de Chemin de la Fontaine buitenom het dorp lopen aan de andere kant van de verdedigingsmuur. Je hebt er een prachtig uitzicht op de omgeving. Via de Porte d;en Bas liepen wij weer terug het dorp in om rechtsaf de Rue des Rondes te volgen.

We komen langs fantastische panden zoals de Grenier de Sel de oude zoutopslagplaats. In enkele huizen lijkt de geplaveide straat tot in de muren door te lopen. Deze zijn gemetseld van bakstenen en een combinatie van keien. Heel bijzonder! Sommige panden hebben getraliede ramen en luiken die van onder en boven open en dichtgaan in plaats van opzij.

Iets verder ligt een prachtig vakwerkhuis, Maison Cazin met ertegenover de l'Ostellerie. Dit pand uit de 14e eeuw is nu een hotel. Dit pand laat ook mooi de slimme techniek van belastingontduiking in de middeleeuwen zien. De begane grond is veel kleiner dan de verdiepingen er boven. Men hoefde vroeger namelijk alleen over de begane grond belasting te betalen.

Tegenover de Ostellerie kun je naar één van de mooiste pleintjes van Frankrijk, de Place du Tilleul, beter bekend als de Place des Halles. Een oude boom domineert het plein dat omringd is met prachtige panden. Je vindt er ook een restaurant met terras. Een uitstekende plek om even bij te komen van de indrukken die Pérouges op je achterlaat. Geniet er van een heerlijke maaltijd of nuttig een eeuwenoude borrel, de ypocras een kruidige drank naar een oud recept waarmee je bezoek aan Pérouges waardig wordt afgesloten.