Er zijn soms dagen dat je even geen zin hebt om op de lange latten te gaan staan. Dat kan omdat je misschien een beetje moe bent, wat stramme spieren hebt of doordat het slecht weer is. We hebben een aantal opties voor je uitgewerkt die je dan kunt doen in Les Menuires. Misschien zijn het dingen die je wel kent, maar waar je nog nooit aan gedacht hebt. Vandaar dat we je even meenemen in een van onze ervaringen. Zelf bezocht ik, Vanessa, les Menuires opnieuw in februari 2026 en hieronder neem ik je mee in mijn ervaring!
Sneeuwschoenen huren en op pad in Les Menuires
Het is woensdagochtend negen uur, de wolken hangen nog steeds heel laag en het sneeuwt lichtjes. We zitten aan het ontbijt te twijfelen wat we gaan doen. We hebben gisteren al een stuk geskied, waarbij we weinig tot geen zicht hadden. Daar hebben we geen zin in. We voelen ons dan niet op ons gemak, ondanks de jaren ervaring die we hebben. Dat maakt dan niet uit. Het is gewoon niet fijn om te skiën zonder zicht.
Een stuk wandelen lijkt ons ook wel wat, maar wat is dan nog leuker? De ski’s bij de verhuur omruilen voor een paar sneeuwschoenen. Dus we gaan even informeren en ja, dat lukt. Even later staan we met onze stevige wandelschoenen in de skishop. We hebben wel wat laagjes uitgedaan, dat is ook echt een aanrader. De thermo-onderbroek is niet meer nodig en alleen een t-shirt onder de skikleding is voldoende. Het is immers fysiek zwaarder dan van de berg afglijden.
In de skishop genaamd Ski Top krijgen we even een korte instructie over hoe het werkt. Hij twijfelt nog wel of onze schoenen de juiste zijn, want deze zijn niet tot en met de enkel. Mijn wandelschoenen zijn juist lager, dat was mijn keuze voor de meeste wandelingen die ik maak. Die zijn namelijk in warme gebieden. Zijn advies is dus ook bergschoenen tot en met de enkels. Het gaat wel prima. Het risico is dat je met de sneeuwschoenen je enkels raakt, dat gebeurt gelukkig niet.
Er zijn slechts drie dingen die we van de sneeuwschoenen hoeven te weten: de stand op weinig sneeuw, de stand voor diepe sneeuw en de stand als je een beetje ondersteuning wenst als de route vrij steil omhoog gaat. Dat is makkelijk, dat kunnen we onthouden.
Wandeling naar Plan de l’Eau des Bruyères
We pakken het verbindingsliftje La Croisette naar beneden en daar beginnen we aan onze wandeling. Vanaf dat punt loopt er een gecombineerd pad naar Plan de l’Eau des Bruyères. Met een gecombineerd pad bedoel ik wandelen, sneeuwschoenen en langlaufen. Een werkelijk prachtige omgeving. Naast het pad slingert een riviertje dat half bevroren is en voordat het gebied van de Plan de l’Eau des Bruyères begint, is er nog een heel authentiek leuk klein restaurantje: Le Setor.
We hebben de slag te pakken en stappen lekker door. Het grootste gedeelte ligt netjes op een pad, maar we vinden het toch ook wel leuk om een stuk ernaast te lopen en lekker gek te doen met deze grappige “rackets” onder onze voeten. De Fransen noemen het ook raquettes, logischer dan sneeuwschoenen eigenlijk. Vind je niet?
Het gebied rond het meer is best druk bezocht op dit soort dagen. We zijn absoluut niet de enige die hier gaan wandelen. Het is allemaal goed aangegeven en de wandelpaden worden gescheiden van de langlaufpaden. Dat is wel zo fijn, dan heb je geen last van elkaar.
Lunchen bij Le Setor
Na een uurtje wandelen besluiten we dat het genoeg is voor vandaag. We hebben het behoorlijk warm en gaan lekker lunchen bij Restaurant Le Setor. Wat is dat een gezellig tentje. Er lopen honden en katten rond, dus dat is goed om te weten.
Ze hebben prachtige houten tafels met epoxy-delen, met voorstellingen erin, zoals een slak of skiërs. Iedere tafel is anders. Verder is het natuurlijk ook fijn om te weten dat het eten daar erg lekker is.
Ik kies voor een typisch Frans gerecht dat niet zo zwaar op de maag ligt. Er wordt namelijk veel met kaas gekookt, passend bij de omgeving. Ik heb daar even geen trek in en ga voor een tartare de boeuf. Ik sla de frietjes even over, want ik heb gehoord dat de nagerechten ook heerlijk zijn. Een beetje ruimte houden is dus een aanrader. Het advies klopt: de nagerechten zijn heerlijk. Het is fijn dat we met meerdere mensen zijn, zo kunnen we een beetje van elkaar proeven.
Mijn keuze is een ‘crumble framboise’. De combinatie van zoete kruimels en de zure frambozen is echt heerlijk. Ook de tarte tatin (omgekeerde appeltaart) is erg lekker.
Hotel Alpeen in Les Menuires
Met een volle buik lopen we het laatste stukje terug naar ons Hotel Alpeen. Hier beneden in het dal is het echt veel aangenamer dan boven op de berg in de wolken. We hebben weinig tot geen last van de vallende sneeuw. Het zicht is prima doordat we een stuk langzamer gaan. Een nieuwe ervaring die we meenemen en zeker nog een keer herhalen.
Workshop biatlon: langlaufen en schieten
We ontvangen ook de uitnodiging om kennis te maken met biatlon. Vlak bij het restaurant Le Setor is dit mogelijk. We hebben de sneeuwschoenen weer omgeruild voor een set langlaufschoenen en ski’s en pakken de shuttlebus naar Le Setor.
Daar staat om 14.00 uur Hugo voor ons klaar. We hebben een workshop van 2,5 uur. Hugo is onze leraar, gewoon van ESF, dus via de skischool ook te reserveren. We hebben het stiekem een beetje koud gekregen, dus fijn dat we eerst gaan langlaufen. De andere groep start met schieten.
Heel handig is de eerste oefening die we gaan doen: hoe rem je? Toch wel heel fijn dat we dat als eerste leren. Gelijk gaan we een klein heuveltje af, zodat we het remmen ook in de praktijk brengen. We komen allemaal zonder vallen beneden, dus dat is fijn.
Daarna gaan we het mooie gebied in en doen we ergens wat gekke oefeningen, maar wel heel belangrijk. We gaan namelijk zonder stokken en met slechts één ski stukjes heen en weer. Goed voor de balans, vertelt Hugo ons. Goed vooruit kijken is het advies, want als je alleen naar beneden kijkt is er alleen maar wit en daardoor raakt je brein in de war en val je eerder.
Er zijn veel prachtige bomen en het mooie riviertje loopt weer naast ons. Het werkt met je brein namelijk zo dat je balans hersteld wordt als de bomen scheef staan. Vandaar dat we niet naar het witte van de grond moeten kijken. We maken een klein rondje, zodat we het wel onder de knie krijgen.
Het is wat mij betreft eigenlijk te kort, want wat vind ik dit leuk. Tijdens het langlaufen zit je dichter op de natuur dan op de ski’s. Het gaat natuurlijk ook langzamer, waardoor je meer ziet en je hoeft minder op anderen te letten. Als iemand voor je langzamer gaat, kun je twee dingen doen: inhalen of even wachten. Gezien mijn beperkte ervaring kies ik voor het tweede.
Terug bij Le Setor gaat deel twee van de workshop beginnen. Hugo legt ons alles uit rondom biatlon. Het is een hele moeilijke sport, omdat het langlaufen veel energie en uithoudingsvermogen van je vraagt en bij het schieten moet je juist heel rustig zijn en geconcentreerd. Haast is daar echt een hele slechte partner.
Dat merken we ook bij de tweede oefening als we tegen elkaar gaan strijden. Ook hier krijgen we eerst les in veiligheid, net als het remmen bij het langlaufen. We leren eerst liggend te schieten met een ondersteuning, zodat je makkelijker kunt richten. Ik was eigenlijk best verbaasd hoe goed we het allemaal deden. Heel leuk.
Na het liggend schieten met een ondersteuning, gaan we de ondersteuning weglaten en daarna ook nog staand schieten. Dat laatste is toch echt het lastigst. Ik kan me voorstellen dat als je een wedstrijd doet en je een paar kilometer heel hard hebt gewerkt om zo snel mogelijk bij dit onderdeel te komen, het nog moeilijker is om stil te staan en goed te richten.
Bij een wedstrijd krijgen ze vijf kogels en als je mist, dan moet je een strafrondje maken per gemiste target. Dus dat wil je niet.
Het is superleuk om te doen: de een vindt het schieten leuker, de ander het langlaufen. Kortom: echt een leuke activiteit om te doen op dagen dat het wat slechter weer is. Het zicht hier in het dal is echt voldoende.
Ontspannen in de spa van Les Menuires
We sluiten de dag af met een bezoekje aan de spa La Bulle. Het is een spa met een groot zwembad, mogelijk gemaakt door de gemeente, waardoor het toegankelijk is. Bij binnenkomst om 17.00 uur is het heerlijk rustig, we zijn met misschien 10 anderen in de wellness.
Daar is een grote sauna, een grote hammam en verschillende bubbelbaden. Lekkere harde stralen voor de spieren die de hele dag hard gewerkt hebben. Het wordt wel redelijk snel drukker, maar dat hindert niet. Er is genoeg ruimte om te zitten.
Het is ook goed om te noemen dat het een wellness is in badkleding. Een handdoek meenemen is wel nodig, het liefst twee. Als je klaar bent met de sauna is het fijn dat je je af kunt drogen met een schone handdoek, waar je niet eerst op hebt zitten zweten.
Er zijn twee zwembaden/wellnessruimtes in het dorp. Deze ligt in Bruyères en is wat rustiger dan het andere zwembad. De aankleding is ook wat warmer, zoals ons contactpersoon noemde: lekker cozy.
Je kunt voor 23 euro twee uur gebruikmaken van de sauna’s of het zwembad. Blijf je langer, dan kost het per 10 minuten vier euro extra. Bij de ingang krijg je een bandje om om binnen te komen en zo kunnen ze ook de gebruikte tijd bijhouden. Er is namelijk een maximumaantal mensen, dus vooraf reserveren is nodig.
Ook handig is dat je met het bandje een kluisje kunt gebruiken. Het werkt heel simpel: door het deurtje dicht te doen en het bandje voor de lezer te houden. Bij openen doe je dat andersom. Geen gehannes met muntjes om een kluisje te kunnen huren.
Laatste ochtend: wandelen in verse sneeuw van Les Menuires
Vannacht is er een mega pak sneeuw gevallen en aangezien het onze laatste ochtend is, kies ik ervoor om weer het gebied van Plan de l’Eau des Bruyères in te trekken. De taxi staat om 11.00 uur klaar, dus om 9.00 uur ’s ochtends trek ik er op uit.
Wandelschoenen aan, sokken hoog over mijn sportlegging heen. Er ligt namelijk zeker 10 cm verse sneeuw en dat maakt dat ik af en toe weg kan zakken. Ik wil niet dat de sneeuw in mijn schoenen komt.
Ik ben er echt helemaal uit: ik wil meer andere dingen doen, naast skiën. Wandelen in een sprookjesachtige witte omgeving is echt zo mooi.
Ik zie een bord staan met verschillende routes. Ik kies voor Les Saules, een route van 2,7 km. De verschillende startpunten liggen weer bij het restaurant Le Setor. Ik ga er wandelend heen, maar je kunt ook de gratis shuttlebus van het dorp pakken. De zon schijnt, het is windstil, dus voor mij geen bus.
Omdat het nog vrij vroeg is, ben ik op verschillende stukken helemaal alleen. Mijn reisgenoten hebben een ander plan getrokken en dat is fijn. Juist even een moment helemaal alleen zijn in de natuur maakt dat ik er helemaal in opga. Het is een ideale afstand: het glooit een beetje op en neer, niet te zwaar.
Zo nu en dan kom ik een klasje met kinderen tegen. De Franse kids krijgen langlaufles, heel schattig. De wandeling maakt een bocht terug en als ik weer dichter bij het restaurant kom, neemt het aantal mensen toe. Wat zijn er veel mensen in dit gebied die kiezen voor een wandeling met of zonder sneeuwschoenen.
Voor mezelf heb ik besloten dat ik vaker ’s morgens vroeg een wandeling ga maken als ik in de bergen ben. Dan ben je ook lekker uit de drukte: veel mensen beginnen om 9.00 uur met skiën. Dit is voor mij een ideale start van de dag. Zeker met verse sneeuw, geen wind en de zon.
